پایان نامه ارتباط پلی مورفیسم فاکتورهای انعقادی

میوم ها تومورهای خوش خیم، جامد و تک کلونی سلولهای عضله صاف دیواره رحم می باشند. میوم ها در ۴۰% -۲۰% از زنان در سال های باروری رخ می دهند. ترومبوآمبولی وریدی (VTEپلی مورفیسم) از عوارض شایع سرطان است. درحال حاضر چندین عامل خطر ژنتیکی برای ترومبوز مرتبط با سرطان شناخته شده است، با این حال، سهم عوامل ترومبوتیک در بیماران مبتلا به سرطان نتایج متناقضی دارد. اگرچه، ارتباط ترومبوز وریدی با میوم بزرگ رحمی گزارش شده است اما پیش از این، تأثیر پلی مورفیسم های مرتبط با ترومبوز بر روی خطر بروز میوم رحمی نامشخص بوده است. پایان نامه بررسی ارتباط پلی مورفیسم های فاکتورهای انعقادی PT(rs1799963)،FGB (rs1800790)  و PAI-1(rs1799768)  در زنان ایرانی مبتلا به میوم رحمی در قالب فایل ورد با منبع آماده برای ویرایش و پرینت میباشد.

مقدمه پایان نامه ارتباط پلی مورفیسم فاکتورهای انعقادی :

مطالعات متعددی نشان داده است که ترومبوز وریدی یک عارضه شایع در بیماران مبتلا به سرطان است . Turosseau برای اولین بار در سال ۱۸۶۵، دریافت که تومورها باعث ایجاد تغییراتی در سیستم هموستاز می شوند. نقش قطعی اجزای انعقادی در رشد اولیه تومور مشخص نشده است؛ به عنوان مثال رشد تومور در حیوانات دارای کمبود فیبرینوژن و نوع وحشی مشابه می باشد. به هر حال در طی متاستاز، فاکتورهای انعقادی نقش مهمی را در پایدار نگه داشتن و بقای سلولهای توموری ایفا می کننداز آنجایی که میوم ها نئوپلاسم های خوش خیم عضلات صاف میومتریوم  می باشند ، در این مطالعه برای اولین بار ارتباط پلی مورفیسم چندین ژن از پانل ترومبوز با خطر بروز میوم رحمی (لیومیوم یا فیبروئید پلی مورفیسم)، مورد بررسی قرار خواهد گرفت. از جمله این ژن ها می توان به فاکتور II (پروترومبین)، β- فیبرینوژن و بازدارنده ی فعال کننده پلاسمینوژن اشاره نمود.

بررسی ارتباط بین سن و خطر ابتلاء به میوم رحمی :

در مطالعه ای مشخص شد که با افزایش سن به خصوص در ۴۰ سالگی، شیوع میوم افزایش می یابد (۳۵). در مطالعه ای دیگر نیز مشخص شد که میوم رحمی تا بیش از ۳۰ درصد در بین زنان ۶۰-۴۰ سال رخ می دهد (۱۱۲). در مطالعه حاضر نشان داده شد، از میان ۷۰ فرد مبتلاء به میوم رحمی۱۲ فرد (۱/۱۷%پلی مورفیسم) در سنین ۳۰-۲۱، ۲۷ فرد (۶/۳۸%پلی مورفیسم) در سنین ۴۰-۳۱ و ۳۱ فرد (۳/۴۴%پلی مورفیسم) در سنین ۵۰-۴۱ سال می باشند.

پلی مورفیسم
پلی مورفیسم فاکتورهای انعقادی

 بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم های مورد مطالعه و خطر ابتلاء به سرطان :

بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم PT G20210A و خطر ابتلاء به سرطان :

در مطالعه ای (۲۰۱۱) نشان داده شد که هیچ ارتباطی بین جهش PT 20210Aپلی مورفیسم و خطر ابتلاء به میلوپرولیفراتیو وجود ندارد (۱۱۳). اما در دو مطالعه دیگر  (۲۰۰۲)، ارتباط معنی داری بین جهش PT 20210A پلی مورفیسمو سرطان دستگاه گوارش بدست آمده است (۱۱۵،۱۱۴). در مطالعه حاضر ارتباط پلی مورفیسم PT G20210A و خطر ابتلاء به میوم رحمی در ۷۰ فرد مبتلا به میوم رحمی مورد بررسی قرار گرفت. فراوانی ژنوتیپ های GG ، GA در بین بیماران میوم رحمی به ترتیب ۱/۹۷% ، ۹/۲% و در گروه شاهد ۶/۹۸%، ۴/۱% بدست آمد؛ همچنین هیچ مورد هموزیگوت برای آلل A در دو گروه بیمار و شاهد وجود نداشت؛ در نتیجه ارتباط معنی داری بین جهش PT 20210A و خطر ابتلاء به میوم رحمی وجود ندارد (۰۰/۱= P).

 بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم FGB-455G/A و خطر ابتلاء به سرطان :

در دو مطالعه (۲۰۰۹) مشخص شد که سطح بالای فیبرینوژن ارتباط مثبتی با سرطان زایی در لوزالمعده دارد (۱۱۷،۱۱۶).   در مطالعه حاضر ارتباط پلی مورفیسم FGB-455G/A و خطر ابتلاء به میوم رحمی در ۷۰ فرد مبتلا به میوم رحمی مورد بررسی قرار گرفت. فراوانی ژنوتیپ های GG ، GA در بین بیماران میوم رحمی به ترتیب ۱/۸۷%، ۹/۱۲% و در گروه شاهد ۱/۷۷%، ۹/۲۲% بدست آمد؛ همچنین هیچ مورد هموزیگوت برای آلل A در دو گروه بیمار و شاهد وجود نداشت. نتایج نشان می دهد که هیچ ارتباطی بین جهش FGB-455A/A و خطر ابتلاء به میوم رحمی وجود ندارد (۱۸۵/۰=P).

 بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم  PAI-1-675 (4G/5G)و خطر ابتلاء به سرطان :

در مطالعه ای (۲۰۱۲) ارتباط پلی مورفیسمPAI-1-675 (4G/5Gپلی مورفیسم) و خطر ابتلاء به سرطان اندومتر در زنان نژاد قفقازی مشخص شد. طبق این پژوهش، شیوع فرکانس ژنوتیپی ۴G/4G و آللی ۴G در بیماران به طور قابل توجهی بالاتر از گروه شاهد بود. این یافته ها نشان داد که ژنوتیپ ۴G/4G با خطر ابتلاء به سرطان اندومتر در جمعیت قفقازی همراه است .در مطالعه ای، Blasiak و همکارانش (۲۰۰۰) ارتباط پلی مورفیسم PAI-1-675 (4G/5G) و استعداد ابتلاء به سرطان سینه را مورد بررسی قرار دادند. در این بررسی تعداد افراد بیمار ۱۰۰ نفر و تعداد افراد سالم ۱۰۶ نفر بودند.

نتیجه گیری :

در مطالعه حاضر نشان داده شد، با افزایش سن (به خصوص در زنان بالای ۴۰ سال) خطر ابتلاء به میوم رحمی افزایش می یابد. در این مطالعه ارتباط بین پلی مورفیسم ژنتیکی G20210A فاکتور انعقادی II پلی مورفیسم و بیماری میوم رحمی بررسی شد و نتایج به دست آمده نشان می دهد که ارتباط آماری معنی داری بین این پلی مورفیسم و استعداد ابتلاء به بیماری میوم رحمی وجود ندارد . فراوانی ژنوتیپ GG در این پلی مورفیسم در هر دو گروه بیمار و شاهد ۹/۹۷% و فراوانی ژنوتیپ GA، ۱/۲% بدست آمد. فراوانی آلل G در این پلی مورفیسم در هر دو گروه بیمار و شاهد، ۹/۹۸% و فراوانی آلل A ، ۱/۱% می باشد.

مطلب بالا چکیده‌ای از تحقیق و پژوهش اصلی میباشد جهت تهیه نسخه کامل آن از باکس زیر اقدام به خرید و دانلود نمایید
لینک خرید پژوهش پایان نامه ارتباط پلی مورفیسم فاکتورهای انعقادی:
تحویل فوری و خودکار فایل با لینک مستقیم بعد از پرداخت
تعداد صفحه: 98
قالب: فایل word

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *