تحقیق نانوکامپوزیت های پلیمری

در ده های اخیر نانو کامپوزیت های آلی –معدنی در  علم و صنعت مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. با افزودن مقادیر بسیار کم ، در مقیاس نانو متر ، افزودنی ها و پز کننده هایی مهنند خاک های رسی به جای کامپوزیت های عادی خواص حرارتی و مکانیکی آن ها بهبود می یابد .در این تحقیق ، اثر افزودن یا نیفزودن یکی از کومونومر ها ( آکریلونیتریل نانوکامپوزیت ) در مرحله اول بر ریز ساختار و خواص مطالعه شد .

بهبود این خواص ، زمانی که ذرات به صورت پراکنشی لایه ای در بستر پلیمر پراکنده شوند ، به حداکثر ممکن می رسد زیرا این مواد با هم خواص هم افزایی غیر قابل اتظاری نشان می دهند.تحقیق نانوکامپوزیت های پلیمری  در قالب فایل ورد اماده برای ویرایش و پرینت میباشد.

نانوکامپوزیت های پلیمری

به طور کلی اساس کار در روش ساخت نانو کامپوزیت ها با پلیمریزاسیون امولسیونی این است که ، در مرحله اول ، آب ، سیلیکات لایه ای و عامل فعال سطحی با هم مخلوط می شوند و بر هم کنش عوامل موجود در این سامانه واکنشی باعث انبساط فضای بین لایه ای می شود . سپس مونومر یا مونومرها به همراه سامانه واکنشی اضافه می شوند و پیشرفت واکنش پلیمریزاسیون باعث غلبه بر باقیمانده جاذبه بین لایه ای و رسیدن به ریز ساختار پراکنشی می شود .

 

بررسی های مورفولوژیکی نشان دادند در نمونه های سری اول ، که بخشی از آکریلونیتریل به همراه آب ، AMPS  و سیلیکات لایه ای در مرحله اول حضور دارد ، مورفولوژی کاملاً پراکنشی حاصل می شود ؛ در حالی که در نمونه های سری دوم ، که مونومرها فقط در مرحله دوم اضافه می شوند ، ترکیبی از مورفولوژی پراکنشی لایه ای / میان افزده دیده می شود . مدول و دمای انتقال شیشه ای این دو نمونه نیز بسیار متفاوت اند . به نظر می رسد وجود کومونومر قطبی تر به همراه آب در انبساط فضای بین لایه ای بسیار مؤثر است .

کوپلیمر ها

اهمیت ساخت نانو کامپوزیت از کوپلیمرها می تواند به دو علت باشد : ۱- بسیاری از کوپلیمرها کاربردهای مهم دارند . ۲- حضور برخی کومونومر ها در محیط واکنشی می تواند به بر هم کنشهایی منجر شود که در خواص نهایی محصول مؤثرند .

چانگ و همکارانش در تحقیقی جدیدتر (۲،۱-آکریل آمید-۲-متیل-۱-پروپان سولفورنیک اسید ( AMPS نانوکامپوزیت)) را به عنوان عامل فعال سطحی برای ساخت نانو کامپوزیتی از مونومرهای استایرن و متیل متاکریلات با پلیمریزاسیون امولسیونی استفاده کردند [۲۴]. آنها نسبت وزنی یک به یک را برای مونومر ها در نظر گرفتند اما بررسی های HNMR  نشان دادند که لایه های سیلیکات بر ترکیب درصد مونومر های وارد واکنش شده تاثیر می گذارند که علت اصلی آن تفاوت قطبیت مونومر هاست . مونومرهای قطبی تر ( متیل متاکریلات ) اتصال بیشتری با لایه های سیلیکات برقرار می کنند .

نتایج تفرق اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی عبوری وجود مورفولوژی کاملاً پراکنشی را در نانو کامپوزیت به دست آمده تایید می کنند . در ادامه ، خواص حرارتی ،فیزیکی /مکانیکی و ریولوژیکی نانو کامپوزیت نیز بررسی شدند . نتایج بهبود چشمگیر خواص را در مقایسه با کوپلیمر خالص نشان می دهند . همین محققان در یک بررسی دیگر [۲۵] ساخت نانو کامپوزیتی از کو پلیمر استایرن  / آکریلونیتریل (SAN  ) را ، با نسبت وزنی یک به یک برای مونومر ها و مونت موریلونیت خالص ، با پلیمریزاسیون امولسیونی و با استفاده از عامل فعال سطحی AMPS  بررسی کردند .

نانوکامپوزیت
نانوکامپوزیت پلیمری

پلی آکریلات ها

متیل متاکریلات (MMA ) مونومری است که برای میان افزودن لایه ای سیلیکات از مدت ها قبل به کار رفته است . در حال حاضر نیز مطالعات و تحقیقات درباره ی نانو کامپوزیت های ساخته شده از این مونومر ادامه دارند .

کوتوبودین و همکارانش ، در تحقیقی جدید ، نانو کامپوزیتی را از متیل متاکریلات و ۲ درصد مونت موریلونیت از دو روش پلیمریزاسیون محلولی و امولسیونی تهیه و ، با آنالیز و بررسی خواص محصول نهایی ، این دو روش را مقایسه کردند [۲۰]. در این بررسی از یک عامل فعال سطحی یونی /دو قطبی–اکتادسیل دی متیل بنتین – برای اصلاح سیلیکات لایه ای استفاده شد و این سیلیکات لایه ای اصلاح شده در هر دو روش واکنشی به کار رفت . نتایج آزمون میکروسکوپ الکترونی عبوری نشان دادند که مورفولوژی محصول واکنش پلیمریزاسیون امولسیونی ترکیبی از دو ریز ساختار میان افزوده /پراکنشی است در حالی که محصول پلیمریزاسیون محلولی کاملاً میان افزوده است .

مطلب بالا چکیده‌ای از تحقیق و پژوهش اصلی میباشد جهت تهیه نسخه کامل آن از باکس زیر اقدام به خرید و دانلود نمایید
لینک خرید پژوهش تحقیق نانوکامپوزیت های پلیمری:
تحویل فوری و خودکار فایل با لینک مستقیم بعد از پرداخت
تعداد صفحه: 21
قالب: فایل word

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *