مقاله جوشکاری با گاز رشته مهندسی متالوژی

انسان از ابتدای تمدن تلاش می‌کرد که با اتصال اجسام بعضی از نیازهای خود را رفع  کند . این اتصالات از  بستن شاخه‌های درخت و دوختن تکه‌های پوست جانوران شروع شد و به مرور زمان نحوه اتصال اجسام مختلفی پیشرفته‌ کرد .این مقاله به بررسی جوشکاری با گازها میپردازد , مقاله جوشکاری با گاز رشته مهندسی متالوژی در ۱۱ صفحه فایل ورد میباشد.

جوش برنج روی ورقهای فولاد معمولی:

ورقهای فولادی کم کربن قابلیت خوبی برای برنج جوش دارند. قطعات کار مانند جوشکاری معمولی اکسی‌استیلن آماده می‌شوند ولی قدرت حرارتی شعله باید کمتر باشد. لذا برای جوش لب‌به‌لب و یا جوش لب‌رو‌لب به ازای هر میلیمتر ضخامت قطعه ۵۰ تا ۶۰ لیتر در ساعت و برای جوش زاویه داخلی ۷۵ الی۸۰ لیتر استیلن در ساعت باید به مصرف برسد. از پودر فلاکس برنج جش فولاد استفاده می‌شود و قطر مفتول برنجی ضخامت کار در نظر گرفته می‌شود. برنج جوش به علت پایین بودن درجه حرارت جوشکاری ورقها و لوله‌های گالوانیزه به کار رفته در این درجه حرارت کمتر اکسید می‌شود و مقاومت در مقابل خورندگی آن حفظ می‌گردد. برنج جوش در جوشکاری چدن و قطعات مسی و لوله‌های مسی به راحتی مورد استفاده است .

فلاکسها و روانسازهای زردجوش:

اغلب فلزات در درجات حرارت نزدیک ذوب آمادگی ذوب شدن را دارند. برای جلوگیری از اکسید شدن و همچنین برای تمیز کردن شیمیایی سطح فلز و روان کردن مذاب(تسهیل در جاری شدن مذاب بر روی قطعه کار) موقع جوش برنج از فلاکس استفاده می‌شود که روانساز یا تنه‌کار هم گفته می‌شود. روانسازها به اشکال مختلف(پودر خمیر یا گاز) ساخته می‌شوند که معمولترین‌ها به صورت پودر است. ماده اصلی آن براکس یا پربرمات‌سدیم است و برای جوشکاری فلزات مختلف تا ۳۰%بعضی نمکهای فلزات قلیایی به آن اضافه می‌کنند. برای رساندن فلاکس به موضع اتصال راههای مختلف وجود دارد :

الف) گرم کردن مفتول جوش و فرو بردن آن به داخل فلاکس. در این حالت مقداری روانساز به مفتول می‌چسبد و به موضع اتصال داده می‌شود .

ب) استفاده از مفتولهای جوش برنجی پوششدار شبیه الکترود روپوش‌دار برق .

ج) اضافه کردن پودر یا مایع بر روی مسیر اتصال.

د) اتصال تنه‌کار به موضع جوش همراه با گازهای مصرفی .

جوشکاری
جوشکاری

جوش برنج یا زردجوش:

زردجوش برای اتصال فلزات مشابه و یا غیر همجنس به کار می‌رود و روشی است بین جوشکاری و لحیم‌کاری سخت. مقاومت این جوش از لحیم سخت بیشتر است و با شعله گاز و در حرارتی حدود ۸۸۰ الی۹۵۰ درجه سانتیگراد اجرا می‌شود. بدین طریق که سطح لبه‌های مورد اتصال حرارت داده شده (تا درجه حرارت ذوب مفتول و پایین‌تر از نقطه ذوب قطعه کار) سپس با حضور فلاکس، مفتول که غالبا آلیاژهای مس (برنج و برنز) هستند، ذوب و در محل درز رسوب داده می‌شود. تفاوت این روش با جوشکاری در این است که فلز قطعه کار ذوب نمی‌شود و با مفتول پر کننده مخلوط نمی‌گردد بلکه نوعی خیس شدن و نفوذ اتمی بین فلز پرکننده و فلز قطعه کار باعث استحکام می‌شود.

فهرست مطالب مقاله جوشکاری با گاز رشته مهندسی متالوژی:

  • مقدمه
  • تعریف جوشکاری گاز
  •  گازهای قابل احتراق
  • استیلن C2H2
  • طرز تهیه استیلن
  • ژنراتور یا مولد استیلن
  • مولدهای سقوطی
  • مولد ریزشی
  • مولدهای تماسی
  • کپسول حفاظتی
  • کپسول استیلن
  • کپسول اکسیژن
  • دستگاه تقلیل فشار
  • مشعل‌های جوشکاری
  • سرمشعلهای جوشکاری
  • مشعل برشکاری
  • جوش برنج یا زردجوش
  • مفتولهای جوش برنج
  • فلاکسها و روانسازهای زردجوش
  • جوش برنج روی ورقهای فولاد معمولی
  • شیلنگ‌های حامل گاز
  • تجهیزات فردی
  • سوزن یا سوهان سر مشعل
  • انواع جوشکاری اکسی استیلن
مطلب بالا چکیده‌ای از تحقیق و پژوهش اصلی میباشد جهت تهیه نسخه کامل آن از باکس زیر اقدام به خرید و دانلود نمایید
لینک خرید پژوهش مقاله جوشکاری با گاز رشته مهندسی متالوژی:
تحویل فوری و خودکار فایل با لینک مستقیم بعد از پرداخت
تعداد صفحه: 11
قالب: فایل word

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *