تحقیق بررسی آثار نقاشان انتزاعی

پایان نامه بررسی آثار نقاشان انتزاعی است که با استفاده از رنگ روغن و مشاهده آثار، متوجه فضای نقاشی مدرن می شوید.  بررسی آثار نقاشان انتزاعی

گزارش کار عملی بررسی آثار نقاشان انتزاعی :

هنر انتزاعی سده بیستم را نه در چارچوب شیوه ای واحد و یکپارچه میتوان محدود و مشخص کرد، و نه به تعریفی جامع و مانع می توان در آورد، زیرا طی هفتاد سال اخیر در عرصه گسترده آن تحولات بسیار به حصول پیوسته است، و هنرمندان نوپردازی که انتزاع گری را هدف خود قرار داده اند برای رسیدن به آن، مسیرهای مجزایی را در پیش گرفته اند هدف اصلی شیوه انتزاع گری را می توان چنین خلاصه کرد:

در تابلوی شماره اول: از رنگهای سرد و گرم استفاده کردم که دیتیل قسمتی از بدن ماهی و گیاهان دریایی نشان داده شده و تابلوی شماره دوم ادامه سرماهی وزیر دریا می باشد تصویر سوم کامل کننده دو تابلوی قبل است تصویر چهارم کل فضای نقاشی را مشاهده می کنیم.

شیوه ها و گروهکهای هنری در سده بیستم:

هنر انتزاعی:  ابطال هر نوع بازنمائی عالم مشهود لیکن این خلاصه امکانات بسیار در برمی داشت و به هنگام پیشروی پویندگان به سوی هدف، افقهای تازه را در برابر نظرشان می گشود از همان سال ۱۹۱۰ که اصطلاح هنر انتزاعی در تعریف آثار نقاشان و پیکرتراشانی به کار رفت که توجه به بازنمائی و واقعیات مشهود نداشتند، بلکه هدفشان تجسم بخشیدن به مفهومی کلی یا صورتی ذهنی، و یا صرفا ایجاد ترجبه ای بصری، و چه بسا عقلانی، ازراه ترکیب بخشی به خط و سطوح و حجم و رنگ بود، نارسایی و ابهام واژه انتزاعی بر هنر شناسان، آشکار می نمود مگر نه هر اثر هنری از این جهت که جنبه ای یا نمایی از طبیعت مشهود را از دیگر نبه ها و نماهای ممکن به طور اخص جدا می سازد و به تجسم در می آورد،

هنر پس از جنگ در اروپا:

بسیاری از هنرمندان برجسته دوره قهرمانی مدرنیسم همچنان در قید حیات بودند که از آن جمله آرپ، براک، لژه، ماتیس، میرو، و پیکاسو در خور ذکرند

از جمله امتیازات نامطمئن هنر انتزاعی این ادعاست که می تواند در عین حال نگاهی بدبینانه نسبت به جهان را تجسم بخشید، مارایکسر مسحور جاذبه های زیباشناختی خود کند.

این نقاش نازک بین و پرطرفدار که با سبک و سیاق ترنر و ویسلر کار می کرد بازنمایی را ترک گفت و به یک بحث داغ عمومی دبراه تضاد دیرینه انتزاع و شکل نمایی دامن زد گفته های او به سرعت لحن افراطی به خود گرفتند: آینده نقاشی نه تنها در انتزاع، بلکه در گسترش سه بعدی فرم است الگویی پاسمور در دهه پنجاه تشویق کننده تنوع وسیعی از هنر انتزاعی در انگلستان بود، که از آن جمله می توان به یک جنبش ساخت گری اشاره کرد که می خواست قوی تر از پاسمور عمل کند.

نقاشان نیست آیور تعلقاتی به پاریس داشتند، ولی در زمره نخستین کسانی بودند که به اکسپرسیونیسم انتزاعی پاسخ گفتند کار آنها ژانر واحدی نداشت ولی به منعکس کردن ویژگی های منظره ای در آرایش های انتزاعی، علاقمند بودند: ویژگی های مکانی، فرمی، حجمی در برابر گشودگی آسمان و آب، حرکتهای همچون حرکت پرندگان و حرکت قایق ها.

ویلیام تاکر:

ویلیام تاکر، مجسمه ساز انگلیسی تحولات مشابهی را پشت سر نهاده است تنک مایگی نموداری، ویژگی شناخته شده کار وی در دهه های شصت و هفتاد بود مجسمه های او قطعا انتزاعی بودند و معمولا از فلز چجوب یا رزین ترکیبی ساخته می شوند.

معنا در بسیاری از بهترین کارهای هنر مدرن، هیچ گاه غایب یابی اهمیت نبوده است، هنر انتزاعی در واقع آفریده شد تا این فرصت فراهم آید که با نقش مایه های مهم، در هنری که با قواعد آکادمیک بی لطف و یکنواخت شده بود، از طبع آزمایی شود دهه ۱۹۸۰ هنری را شاهد بوده است که می خواهد چننی نقش مایه هایی را از نو به صحنه آورد، و فقط هنر نقش نما(یا فیگوراتیو) مستعد برآوردن چنین خواستی تشخیص داده می شود اندکی بعد، روی آوری تازه به نر انتزاعی را مشاهده خواهیم کرد و همچنین خواهیم دید که نقش نمائی جدید چه دین عمیقی به انتزاع دارد که تأثیر گیری اشنبل از جکسن پا لک نمونه قابل ذکری از آن است و بنابراین خطی که به تازگی بین این دو شیوه مهم آفرینش هنری از نو کشسیده شده است دوباره محو ناپدید خواهد شد.

اصطلاحات:

اکسپرسیونیسم، اصطلاحی که عمدتا در هنرهای تجسمی به کار می رود، عبارت از بهره گیری از کژنمایی و مبالغه برای ابراز و متجلی ساختن عواطف درونی هنرمند است این اصطلاح، در دلالت عام و گسترده اش می تواند به هر نوع آفررینش هنری اطلاق گردد که بیشتر بر نمایاندن احخساس درونی و ذهنی تأکید ورزد تا مشاهده عینی و بیرونی تابلوهای برخی از هنرمندان قرن شانزدهم همچون گرونوالت و الگرکو، که عواطف شدید دینی را از طریق فرمهای کژنما و غیر بازنما انتقال می دهند، نمونه های برجسته اکسپرسیونیسم به مفهوم گفته شده اند.

نقاشان انتزاعی
آثار نقاشان انتزاعی

استادان بزرگ هنر مدرن:

لکمنت کرینبرگ نقاش و منتقد آمریکایی هنگامی که اکسپرسیونیسم انتزاعی در نیویورک سربرآورده، اظهارنظر مؤثر و پرمعنای درباره ماتیس به عمل آورد او در مقاله ای که در شماره مارس ۱۹۴۸ نشریه پارتیزان ریویو انتشار یافت این سؤال را مطرح کرد که چگونه است که ماتیس، با سبک شکوهمند ولی ماندگرا خود… می تواند با آسودگی مقام خـــــویش را به عنــوان

موندریان:

کار و زندگی و ذهنیت موندریان، وی را در طرف مقابل پیکاسو قرار می دهد موندریان که کارش را به آرامی آغاز کرده بود حدود ۱۹۲۱ به بلوغ هنری کامل رسید و از آن زمان به بعد، شاید بتوان گفت که به کشیدن نقاشی واحدی، ادامه دارد(عبارتی که پیکاسو، برای متمایز ساختن غایات مزان از غایات امپرسیونیستها، به ماتیس گفته شود) نوارهای عمودی و افقی، رنگ های اصلی (با مایه های متفاوت)، بوم های مستطیل که گاه از گوشه آویخته می شوند، کمپوزیسیون های نامتقارن، غمگین و نه شاد، بلکه با وقار، مسلط بر فضای اطراف خودند…… روش کار، کاملا روشن بود و به هیچ وجه تغییر و تعدیلی نیاز نداشت مودندریان، مخاطبانش همیشه محدود بودند کارهایش را در بسیاری از نمایشگاههای گروهی در پاریس و شهرهای دیگر به نمایش می گذاشت و در میان دوستداران هنر انتزاعی طرفداران پروپا طرفداران قرصی داشت.

 کاندینسکی:

کاندینسکی، که در زمان حضورش در روسیه شورویزبان بیانگرانه آزاد خود را با یک گویش هندسی مسلط عوض کرده بود، از میانه دهه ۱۹۳۰ به بعد پیش از پیش از فرمهای ارگانیک یا انداموار بهره می گرفت، یعنی شکلهای انحنا را در خفیفی که اغلب آمیب ها و دیگر جانوران دریایی را مجسم می کنند برخی از تابلوهایی که وی بعد از سال ۱۹۳۳ کشیدهاست، چنین مایه دار و پرکارند که اصل و نسب نیمه شرقی نقاش را بیاد می آورند، و در خور توجه است که هر چه کار بر او تحمل تر گردیده از قوتش کاسته شده و به تصویر بدون پیام گرائیده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *