تحقیق آئین نوبت زنی یا نقاره زنی در ایران

در مورد نقاره زنی یا نقاره کوبی در ایران طی قرن اخیر کمابیش نوشته اند کتاب تاریخ موسیقی و سازه های نظامی نوشته ی علی بلوکباشی و یحیی شهیدی آخرین اثری است که به این مقوله اشارت فراوان دارد مطبوعات در این زمینه فعال تر بوده اند اما مهمترین و جامع ترین این مقالات مربوط به استاد مرحوم یحیی ذکاء است که در شماره ی صد و هشتادم مجله ی هنر و مردم در سال ۱۳۵۶ ه . ش به چاپ رسیده است و آخرین نوشته ی روزنامه ای را اردشیر صالح پور در رمضان همین سال (۱۳۸۲ ه. ش ) در روزنامه ی “صدای عدالت” به چاپ رساند. اما با همه ی نوشته ها هنوز در باب این هنر آئینی بدان صورت اطلاعات دقیق به ویژه در نگرش فنی جهت نغمه نگاری وجود ندارد و به دست نیامده و آنچه که در این مقاله بیشتر مدنظر قرار داده ام تاریخ شناسی، مردم شناسی و شناخت تفاوت ها و نقد گونه یی بر نوشته ها و بدست آوردن اطلاعات درست در باب این هنر آئینی است. تحقیق آئین نوبت زنی یا نقاره زنی در ایران  در قالب فایل ورد آماده برای ویرایش و پرینت میباشد.

شناخت واژه ای آئین نوبت زنی یا نقاره زنی:

نقر به فتح اول به شکل مصدری به معنی کوفتن، کوبیدن، سوراخ کردن ، زدن ضربه بر شیئی و حتی دمیدن آمده است که در پارسی آن را نقش کردن بر سنگ و نقش کندن بر چوب نیز دانسته اند نقار جمع نقر است و هنگامی که “ه” به آخر آن افزوده می گردد وسیله ای معنی می دهد که بر آن کوبند یا می شود کوبید. در طبس هنوز به آنچه که ما نقاره می نامیم نقره می گویند.

نقر به لحاظ موسیقیایی تعریف علمی تری دارد:

– زمان لازم برای کشش یک هجای کوتاه

– کوچکترین فاصله ی زمانی یا واحد ایقاع که به آن نقره هم می گفته اند.

– آن را دوره هم دانسته اند( نقاشی الفنون ص ۱۳۳)

جمع مونث نقره – نقرات است از واژه ی عربی نقر که معانی متعددی دارد نظیر:

– زدن آوازی که به زدن انگشت ابهام بر وسطی برمی آید( به اصطلاح امروزین: بشکن زدن)

– صفیر زدن اسب و در چوب کنده کردن

– دمیدن، نفخ

نقاره زنی
نقاره زنی ( آئین نوبت زنی)

تعریف نقاره به عنوان یکی از ادوات موسیقی ایران:

یحیی ذکاء می نویسأ: نقاره یا نقاره یا به صورت آذربایجانی آن “ناغازا” (چرا با “غ” نوشته معلوم نیست) دو طبل کوچک مسی یا برنجی با پوست گاو، چسبیده به هم است که یکی بزرگتر با صدای بم و دیگری کوچکتر با صدای زیراست و آن را با دو چوب به نام چوب نقاره با دو دست می نوازند و گاهی یک دست در بم و دست دیگری در زیرکار می کند و گاه هر دو چوب به بم یا زیر میخورد یک گونه نقاره ی کوچک جفتی در میان کردها به کار می رود که آن را در جنگ ها به گرده ی اسب می بندند و با دو دوال (تسمه های چرمی) در آن می کوبند( بهتر بود می نوشت بر آن می کوبند یا بر پوست کشیده شده برآن می کوبند)

 

مطلب بالا چکیده‌ای از تحقیق و پژوهش اصلی میباشد جهت تهیه نسخه کامل آن از باکس زیر اقدام به خرید و دانلود نمایید
لینک خرید پژوهش تحقیق آئین نوبت زنی یا نقاره زنی در ایران:
تحویل فوری و خودکار فایل با لینک مستقیم بعد از پرداخت
تعداد صفحه: 25
قالب: فایل word

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *